۱,۵۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال قیمت اصلی: ۱,۵۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال بود.۱,۴۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریالقیمت فعلی: ۱,۴۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال.
دارای مجوز آیمد از اداره کل تجهیزات پزشکی
یکسال گارانتی و ده سال خدمات پس از فروش
بررسی جامع اصول، کاربردها و فنآوریها
مقدمه و تاریخچه دستگاه کوآگلومتر
دستگاه کوآگلومتر (Coagulometer) که با نامهای تجاری مختلفی شناخته میشود، یکی از اساسیترین تجهیزات در آزمایشگاههای هماتولوژی و پاتولوژی است که برای اندازهگیری زمان انعقاد خون و بررسی عملکرد سیستم انعقادی به کار میرود.
تاریخچه توسعه این دستگاهها به دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بازمیگردد، زمانی که روشهای دستی مانند زمان پروترومبین (PT) و زمان ترومبوپلاستین نسبی فعالشده (aPTT) انجام میشدند.
با پیشرفت فنآوری، دستگاههای نیمهخودکار و سپس تمامخودکار ظهور کردند که دقت، سرعت و قابلیت اطمینان آزمایشهای انعقادی را به میزان قابل توجهی افزایش دادند.
اصول پایهای دستگاه کوآگلومتر
اساس کار دستگاههای کوآگلومتر بر پایه شناسایی تشکیل لخته خون است.
این دستگاهها با استفاده از روشهای مختلف فیزیکی یا نوری، نقطه تشکیل لخته را در نمونه خون تشخیص میدهند.
زمانی که خون در معرض یک عامل فعالکننده انعقاد قرار میگیرد، فرآیند آبشار انعقادی آغاز شده و نهایتاً فیبرینوژن به فیبرین تبدیل میشود و شبکه لخته تشکیل میگردد.
دستگاه با شناسایی این تغییر فیزیکی، زمان انعقاد را اندازهگیری میکند.
انواع دستگاههای کوآگلومتر بر اساس تکنولوژی تشخیص
۱. دستگاههای مکانیکی (Mechanical Coagulometers)
این دستگاهها از قدیمیترین نوع کوآگلومترها هستند که بر اساس تغییرات مکانیکی در نمونه کار میکنند.
در این سیستمها، یک میله یا سیم فلزی داخل لوله نمونه قرار گرفته و به آرامی حرکت میکند.
با شروع تشکیل لخته، افزایش ویسکوزیته و مقاومت در مقابل حرکت میله ایجاد شده که توسط حسگرهای مکانیکی شناسایی میشود.
مزیت این روش عدم تأثیر تداخلات نوری مانند ایکتریک، لیپمیک یا همولیز است.
۲. دستگاههای نوری (Photometric/Optical Coagulometers)
این دستگاهها متداولترین نوع در آزمایشگاههای امروزی هستند.
اساس کار آنها بر تغییرات اپتیکال در زمان تشکیل لخته استوار است.
در این روش، نور با طول موج مشخص از نمونه عبور داده میشود.
با شروع فرآیند انعقاد، ذرات تشکیلشده باعث پراکندگی نور یا تغییر در جذب نور میگردند.
دستگاه با اندازهگیری تغییرات در انتقال نور، نقطه تشکیل لخته را تشخیص میدهد.
این سیستمها حساسیت بالایی داشته اما ممکن است تحت تأثیر نمونههای کدر قرار گیرند.
۳. دستگاههای الکترومکانیکی (Electromechanical Coagulometers)
در این سیستمها، از یک سیم پیچ در میدان مغناطیسی استفاده میشود. یک مهره آهنی کوچک در داخل لوله نمونه قرار میگیرد که توسط میدان مغناطیسی خارجی به حرکت درمیآید.
با تشکیل لخته، حرکت مهره محدود شده و این تغییر توسط حسگرها ثبت میگردد. این روش نیز نسبت به تداخلات نوری مقاوم است.
۴. دستگاههای بر پایه امپدانس (Impedance-based Coagulometers)
این سیستمها کمتر رایج هستند و بر اساس تغییرات در هدایت الکتریکی نمونه کار میکنند.
با تشکیل لخته، مقاومت الکتریکی نمونه تغییر کرده و این تغییر ثبت میشود.
اجزای اصلی دستگاه کوآگلومتر
۱. سیستم نمونهگیری و انتقال
این بخش شامل پروبهای دقیقی است که حجم مشخصی از نمونه پلاسما را برداشته و با معرفهای انعقادی مخلوط میکند.
دقت این سیستم در انتقال میکرولیتری نمونه بسیار حیاتی است.
۲. بلوک گرمکننده (Heating Block)
دمای دقیق ۳۷ درجه سانتیگراد را برای انکوباسیون نمونهها و معرفها فراهم میکند.
تغییرات کوچک در دما میتواند نتایج آزمایش را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
۳. سیستم تشخیص (Detection System)
بسته به نوع دستگاه، شامل منبع نور و دتکتور در دستگاههای نوری، یا سیستم مکانیکی در دستگاههای مکانیکی میباشد.
۴. واحد پردازش و کنترل
این بخش شامل پردازندهای است که دادههای خام را به نتایج قابل تفسیر تبدیل کرده و عملیات دستگاه را کنترل میکند.
۵. رابط کاربری (User Interface)
شامل صفحه نمایش و صفحه کلید برای وارد کردن اطلاعات بیمار، انتخاب تستها و مشاهده نتایج است.
۶. سیستم انتقال معرفها (Reagent Delivery System)
معرفهای مختلف انعقادی را در حجمهای دقیق به نمونه اضافه میکند.
تستهای قابل انجام با دستگاه کوآگلومتر
۱. زمان پروترومبین (Prothrombin Time – PT)
این تست مسیر خارجی انعقاد را بررسی میکند. از کلسیم و ترومبوپلاستین بافتی (فاکتور III) به عنوان معرف استفاده میشود.
نتایج به صورت زمان بر حسب ثانیه، درصد فعالیت یا نسبت نرمالشده بینالمللی (INR) گزارش میشود. INR استاندارد جهانی برای مانیتورینگ درمان با وارفارین است.
۲. زمان ترومبوپلاستین نسبی فعالشده (Activated Partial Thromboplastin Time – aPTT)
مسیر داخلی انعقاد را ارزیابی میکند.
در این تست از یک فعالکننده سطحی (مانند کائولین، سلایت) و کلسیم استفاده میشود.
برای مانیتورینگ درمان با هپارین و بررسی کمبود فاکتورهای مسیر داخلی به کار میرود.
۳. زمان ترومبین (Thrombin Time – TT)
تبدیل فیبرینوژن به فیبرین را اندازهگیری میکند.
از ترومبین به عنوان معرف استفاده میشود.
در هیپوفیبرینوژنمیا، دیفایبرینوژنمیا و حضور مهارکنندههای ترومبین مانند هپارین طولانی میشود.
۴. فیبرینوژن (Fibrinogen)
غلظت فیبرینوژن را با روشهای مختلفی از جمله روش کلاوس اندازهگیری میکند.
در این روش از ترومبین با غلظت بالا استفاده شده و زمان تشکیل لخته با غلظت فیبرینوژن رابطه معکوس دارد.
۵. تستهای اختصاصی فاکتورهای انعقادی
با استفاده از پلاسمای فاقد فاکتور خاص و اندازهگیری زمان انعقاد، فعالیت فاکتورهای خاص را میتوان اندازه گرفت.
۶. تستهای عملکرد پلاکتی
برخی دستگاههای پیشرفته قابلیت انجام تستهای عملکرد پلاکتی مانند تجمع پلاکتی را نیز دارند.
۷. تستهای ضد انعقاد لوپوس (Lupus Anticoagulant)
شامل تستهای تاییدی مانند زمان سنجش سم روسل (Russel’s viper venom time) و تست تایید با پلاکتهای خنثیشده است.
کنترل کیفیت در آزمایشهای انعقادی
انجام کنترل کیفیت در آزمایشهای انعقادی از اهمیت ویژهای برخوردار است. این شامل:
۱. کنترلهای روزانه
استفاده از پلاسمای کنترل با سطوح نرمال و پاتولوژیک برای نظارت بر عملکرد دستگاه و معرفها.
۲. کالیبراسیون
کالیبراسیون منظم دستگاه با استفاده از استانداردهای بینالمللی.
۳. برنامه تضمین کیفیت خارجی
شرکت در برنامههای ارزیابی خارجی برای مقایسه نتایج با سایر آزمایشگاهها.
۴. نظارت بر معرفها
بررسی ثبات و عملکرد معرفها با هر محموله جدید.
۵. نگهداری پیشگیرانه
انجام سرویسهای دورهای طبق برنامه تعیینشده توسط سازنده.
عوامل مؤثر بر نتایج آزمایشهای انعقادی
۱. عوامل پیشتحلیلی
نوع لوله جمعآوری نمونه: لولههای حاوی سیترات سدیم ۳/۲% یا ۳/۸% با نسبت ۱ به ۹ خون به ضد انعقاد
زمان و شرایط انتقال نمونه
سانتریفیوژ:
سرعت و زمان سانتریفیوژ برای تهیه پلاسمای فاقد پلاکت (PPP)
ذخیره نمونه:
پایداری فاکتورهای انعقادی در دمای مناسب
۲. عوامل تحلیلی
دقت دستگاه در انتقال حجمها
پایداری دمای بلوک گرمکننده
کیفیت و پایداری معرفها
تداخلات نوری در دستگاههای نوری
۳. عوامل پستحلیلی
محاسبه صحیح نتایج
استفاده از منحنیهای کالیبراسیون مناسب
تفسیر صحیح نتایج با توجه به شرایط بالینی بیمار
کاربردهای بالینی دستگاه کوآگلومتر:
۱. مانیتورینگ درمان ضد انعقادی
مانیتورینگ وارفارین با تست PT/INR
مانیتورینگ هپارین با تست aPTT یا ضد فاکتور Xa
مانیتورینگ ضد انعقادهای خوراکی مستقیم (DOACs)
۲. تشخیص اختلالات انعقادی
کمبود فاکتورهای انعقادی مادرزادی یا اکتسابی
انعقاد منتشر داخل عروقی (DIC)
بیماری کبدی
کمبود ویتامین K
۳. ارزیابی قبل از عمل جراحی
غربالگری بیماران از نظر اختلالات انعقادی
۴. بررسی خونریزیهای غیرقابل توجیه
ارزیابی سیستمیک سیستم انعقادی
پیشرفتهای فنآوری در دستگاههای کوآگلومتر
۱. یکپارچهسازی و اتوماسیون کامل
دستگاههای مدرن قابلیت اتصال به خطوط انتقال نمونه و سیستمهای اطلاعاتی آزمایشگاه (LIS) را دارند.
۲. سیستمهای چندکاناله
امکان انجام چندین تست به طور همزمان روی نمونههای مختلف.
۳. کاهش حجم نمونه
توسعه سیستمهایی که با حجمهای بسیار کم نمونه (حتی کمتر از ۵۰ میکرولیتر) کار میکنند.
۴. تستهای ویژه
افزایش پنل تستهای قابل انجام از جمله تستهای اختصاصی ترومبوفیلی.
۵. سیستمهای Point-of-Care (POC)
توسعه دستگاههای کوچک و قابل حمل برای استفاده در بیمارستان، مطب یا حتی منزل بیمار.
مزایا و محدودیتهای دستگاههای کوآگلومتر
مزایا:
۱. سرعت بالا:
انجام تعداد زیادی تست در زمان کوتاه
۲.دقت و تکرارپذیری:
کاهش خطاهای انسانی
۳.امکان انجام پنل گستردهای از تستها
۴.اتصال به سیستمهای اطلاعاتی آزمایشگاه
۵.کاهش مصرف معرف و نمونه
۶.کنترل کیفیت یکپارچه
محدودیتها:
۱. هزینه بالای خرید و نگهداری
۲.نیاز به پرسنل آموزشدیده
۳.حساسیت به شرایط نمونهگیری و حمل نمونه
۴.تداخلات در روشهای نوری
۵.مشکلات فنی احتمالی نیازمند سرویس تخصصی
آینده دستگاههای کوآگلومتر
۱. توسعه دستگاههای مولکولی و ژنتیکی
ترکیب تستهای فنوتیپی با تستهای ژنوتیپی برای تشخیص جامعتر اختلالات انعقادی.
۲. هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی
استفاده از الگوریتمهای پیشرفته برای تفسیر خودکار نتایج و شناسایی الگوهای غیرطبیعی.
۳. میکروفلوئیدیک و آزمایشگاه روی تراشه
توسعه سیستمهای مینیاتوری با حساسیت بسیار بالا.
۴. سیستمهای یکبار مصرف
توسعه کارتریجهای یکبار مصرف برای کاهش خطر آلودگی و سادهسازی فرآیند.
۵. پایش مداوم
توسعه سنسورهای قابل کاشت برای پایش مداوم پارامترهای انعقادی در بیماران بحرانی.
نکات عملی در کار با دستگاه کوآگلومتر
۱. آموزش پرسنل
آموزش کامل تئوری و عملی پرسنل
آشنایی با اصول انعقاد
شناخت دستگاه و نگهداری آن
۲. برنامه نگهداری
انجام روزانه کنترلهای کیفی
تمیزکاری منظم دستگاه
کالیبراسیون دورهای
۳. مدیریت معرفها
ذخیره صحیح معرفها طبق دستور سازنده
بررسی تاریخ انقضا
اجتناب از آلودگی معرفها
۴. مدیریت نمونهها
تأیید مناسب بودن نمونه از نظر حجم و عدم همولیز
ذخیره نمونه در دمای مناسب
انجام آزمایش در زمان مناسب
نتیجهگیری دستگاه کوآگلومتر
دستگاه کوآگلومتر به عنوان یکی از ارکان اصلی آزمایشگاههای هماتولوژی، نقش حیاتی در تشخیص، مانیتورینگ و مدیریت اختلالات انعقادی ایفا میکند.
پیشرفتهای فنآوری، این دستگاهها را از سیستمهای ساده مکانیکی به دستگاههای تمامخودکار پیشرفته تبدیل کرده است که قادر به انجام طیف وسیعی از تستها با دقت و سرعت بالا هستند.
با این حال، موفقیت در استفاده از این دستگاهها مستلزم درک صحیح اصول انعقاد، رعایت دقیق مراحل پیشتحلیلی، تحلیلی و پستحلیلی، و اجرای برنامههای کنترل کیفیت جامع است.
آینده دستگاههای کوآگلومتر با توسعه فنآوریهای نوین مانند میکروفلوئیدیک، هوش مصنوعی و سیستمهای Point-of-Care نویدبخش تحولات بیشتری در این زمینه است.
با این تحولات، انتظار میرود دسترسی به آزمایشهای انعقادی دقیق و سریعتر افزایش یافته و در نهایت منجر به بهبود مراقبت از بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی گردد.
در پایان، باید تأکید کرد که با وجود پیشرفتهای فنآوری، تفسیر نتایج آزمایشهای انعقادی همواره باید با توجه به شرایط بالینی بیمار و توسط متخصصین آگاه انجام گیرد، زیرا دستگاهها تنها ابزاری برای کمک به تصمیمگیری بالینی هستند و جایگزین قضاوت بالینی نمیشوند.
جهت دریافت مشاوره و به روز بودن موجودی و قیمت در مورد این محصول با کارشناسان ما در دلسالند با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
021-26-30-26-50
0935-862-3608
جهت بازدید از پیج ما به آدرس زیر مراجعه فرمایید:
https://www.instagram.com/delsaland/profilecard/?igsh=OGQwd3JlMGE2aTVj
جهت بازدید از سایر محصولات مشابه بر روی لینکهای زیر وارد شوید:
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.